ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Loading...
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΩΝ
Ληκύθιο με τη μορφή του Αττη, νεαρού Φρύγα, αγαπημένου της μητέρας των θεών. Μακεδονία, μέσα 4ου αιώνα π.Χ.

Το γλυκόπιοτο νερό των Περσών

Από την αρχαιότητα ο άνθρωπος είχε συνειδητοποιήσει την ιδιαίτερη σημασία ενός από τα σημαντικότερα στοιχεία της φύσης, του νερού.
Εδώδιμα πτωχοπροδρομικά

Εδώδιμα πτωχοπροδρομικά

«Mη βλέπεις τη μεγάλη μερίδα που τρώει εκείνος, γιατί εκείνος είναι πρωτοπαπάς και συ χτυπάς καμπάνες, εκείνος κρατάει το παγκάρι και συ φυλάσσεις κρεμμύδια».
Τα μυστικά της γεύσης

Τα μυστικά της γεύσης

Τα πάντα είναι ζήτημα τεχνικής και της αγίας τετράδος της γευστικότητας: νερό, λιπαρή ουσία, οινόπνευμα, αλάτι.
«Chez Georges»  επί τηs οδού των Νησσαρίων

«Chez Georges» επί τηs οδού των Νησσαρίων

Τραγουδιστές και άλλοι μουσικοί εναλλάσσονταν στη μικρή κάβα του μαγαζιού, όπου οι θαμώνες με μία και δύο μποτίλιες κρασί τραγουδούσαν, ερωτεύονταν, χόρευαν, ξεφάντωναν.
Αργυρή δραχμή με κεφαλή Διονύσου και σταφύλι (6ος - 5οσ αι. π.Χ.) από την πόλη Νάξο της Σικελίας.

Πρώτοι οι Έλληνες καλλιέργησαν την ελιά

Λέγεται πως οι Πέρσες, όταν κατέλαβαν την Αθήνα το 480 π.Χ., έκαψαν την ιερή ελιά της Αθηνάς, όμως την επόμενη μέρα ο κορμός είχε βλαστήσει και πάλι.
Delicatessen πριν από μισό αιώνα

Delicatessen πριν από μισό αιώνα

Πριν από μισό αιώνα, τα σχετικώς καλά μαγαζιά της Αθήνας είχαν ζαμπόν γαλλικό, φθηνό ολλανδικό τυρί, το «κόκκινο» που το λέγαμε, γκριγιέρ ελβετικό που το ονομάζαμε «σβίτσερις», καβούρια κονσέρβα ρωσική, ουγγαρέζικο σαλάμι, τετηγμένο τυρί σε τριγωνάκια ιταλικό και πατέ ντε φουά μπαστούνι.
No photos please

No photos please

Όλα ξεκίνησαν από το μολαράκι του Άη Γιάννη όπου ο Δημήτρης Ρουσουνέλος στρώθηκε να καθαρίσει σκορπίνες και σκορπιουδάκια. Και κατέληξαν στο πού πρέπει να επενδύουν τα (ελληνικά) εστιατόρια.
1937, ουίσκι στον θεσσαλικό κάμπο

1937, ουίσκι στον θεσσαλικό κάμπο

«Τον είδα [...] να χάνεται προς τον διάδρομο του Βαγκόν-Λι, ωσάν ψηλός και ωραίος Αγγλοσάξωνας που ήταν, με τη θολάδα της μπεκρολογικής αφθαρσίας μες στα μάτια...»
Κόβοντας το πρώτο μανταρίνι

Κόβοντας το πρώτο μανταρίνι

«Ακόμη κι ένας κήπος μικρός, ο κοινόχρηστος μιας πολυκατοικίας, μπορεί να μας εκπαιδεύσει σ’ αυτό το μυστήριο της ζωής των φυτών και των δέντρων και να μας κάνει να εκτιμήσουμε το δώρο της τροφής.»
Το πιάτο της καρδιάς μας είναι ελληνικό

Το πιάτο της καρδιάς μας είναι ελληνικό

Από 13 έως 15 Οκτωβρίου διεξήχθη ο δεύτερος διεθνής διαγωνισμός νέων σεφ του San Pellegrino στο Μιλάνο, με 20 ταλαντούχους μάγειρες, ηλικίας κάτω των 30, να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και να μας συστήνουν τα πιάτα που θα απολαύσουμε... αύριο!
Κινεζική κουζίνα: Τόσο μακρυά ... μα τόσο κοντά!

Κινεζική κουζίνα: Τόσο μακρυά ... μα τόσο κοντά!

Το 95 % των συνταγών της Κίνας, ξεκινά ώς εξής: «Σε ένα γουόκ ζεσταίνουμε λίγο λάδι και σοτάρουμε το τζίντζερ με την καυτερή πιπεριά και το σκόρδο». Μήπως στην Ελλάδα δεν κάνουμε το ίδιο; «Σε μια φαρδιά κατσαρόλα, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο».
Ινδική κουζίνα

Ινδική κουζίνα

Λίγα λόγια από τον επιμελητή του βιβλίου «Κουζίνες του κόσμου: Ινδία»
Ο «Παντελής» που αγάπησα

Ο «Παντελής» που αγάπησα

Ενα ιστορικό «εικονικό» εστιατόριο της ομογένειας στην Πόλη, έκλεισε τους τελευταίους 3 μήνες και κινδυνεύει να κλείσει για πάντα. Οι τουρίστες που αποφεύγουν την Κωνσταντινούπολη και τα χρονίζοντα έργα στο Μισσίρ Τσαρσί το απειλούν με μόνιμο λουκέτο.

Αφιερώματα