Ατυχείς στιγμές ή παγιωμένες κακές συμπεριφορές; Όλα αυτά που θα θέλαμε να διορθωθούν στην εστίαση.

  • Καταλαβαίνω την έκφραση «καραβίσιος», αλλά οι εποχές αλλάζουν και μήπως ήρθε η ώρα να τη βγάλουμε από το λεξιλόγιό μας; Σε ταξίδι έξι ωρών από τον Πειραιά στις Κυκλάδες με μεγάλο, σύγχρονο πλοίο, οι μόνες επιλογές για κάποιον που δεν έχει φροντίσει για ταπεράκι ή σάντουιτς είναι πανάκριβες κακοψημένες τυρόπιτες και ελαφρώς μπαγιάτικα σάντουιτς, και μάλιστα σε αστρονομικές τιμές. Ο καφές παραμένει καραβίσιος, κακοφτιαγμένος και υπερτιμημένος.
  • Ακόμα αυτό το κόλπο με το παραγγελιόχαρτο να σταματήσει; Το καλύτερο είναι όταν το επισημαίνεις και ζητάς κανονική απόδειξη. Τότε οι αντιδράσεις κινούνται στα εξής επίπεδα: φανερός εκνευρισμός, συγκατάβαση ή – το αγαπημένο μου– μια οσκαρικού επιπέδου ερμηνεία για το πώς έγινε και την ξέχασαν τα γκαρσόνια.
  • Aπαράδεκτο να ρωτάς έναν σερβιτόρο τι περιέχει το πιάτο που σερβίρει και να μη γνωρίζει. Ακόμα χειρότερο όταν ρωτάω έναν μάγειρα από ποιο μέρος ή από ποιον παραγωγό είναι η πρώτη ύλη που χρησιμοποιεί και δεν έχει ιδέα. Και δυστυχώς μας συμβαίνει συχνά. Πολύ συχνά.
  • Ο κατάλογος με το μενού είναι η πρώτη εικόνα ενός εστιατορίου. Δεν μας αρέσει που είναι ξεφτυσμένοι, τσαλακωμένοι, λαδωμένοι ή και γραμμένοι ανορθόγραφα. Να φροντίζετε οι κατάλογοί να είναι καθαροί και περιποιημένοι! Μη λέμε τα αυτονόητα.

 

*To άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στον Γαστρονόμο Νοεμβρίου, τεύχος 163.

Γίνε συνδρομητής

Αν θέλετε να λαμβάνετε το περιοδικό «Γαστρονόμος» κάθε μήνα στην πόρτα σας, γίνετε συνδρομητής στην εφημερίδα «Καθημερινή»

Βραβεία Ποιότητας

Δες ανά κατηγορία τα βραβεία των προηγούμενων ετών