Tο φαγητό: Μοσχαράκι με μελιτζάνες
Για κρέας επιλέγω σπαλομίτα, γιατί είναι το αγαπημένο κομμάτι του γιου μου, καθαρό και μαλακό. Μελιτζάνες παίρνω φλάσκες, τις κόβω σε ροδέλες 1 εκ. τις βάζω σε σουρωτήρι – ιδανικά σ’ αυτό που περιέχει το σκεύος που πλένει τη σαλάτα, για να βάλω και λίγο νερό μέσα–, αλατίζω καλά και αφήνω στην άκρη. Αγαπημένη φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα, δώρο της μανούλας μου πριν από αρκετά χρόνια, ασπροπρόσωπη με έχει βγάλει μέχρι σήμερα. Δύο μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα και δύο σκελίδες σκόρδο σε φετάκια, και μπαίνουν με το λάδι στη φωτιά. Αρχίζει να τσιτσιρίζει και να πετάγεται το λάδι μαζί με τα χαμηλά της Nina Simone. Με ξύλινη κουτάλα γυροφέρνω τα σκορδοκρέμμυδα και ρίχνω το κρέας σε κύβους περίπου 3-4 εκ. Ανακατεύω να αναμειχθεί με τα αρώματα και να πάρει κι αυτό λίγο χρώμα, ρίχνω δάφνες, θυμάρι, αλατοπίπερο, σβήνω με κρασί. Το αλκοόλ ανάβει τα αίματα στην κατσαρόλα. Μετά έρχεται και η φρέσκια ντομάτα, δυο-τρεις ώριμες, τριμμένες, και μία κουταλιά πελτές. Χαμηλώνω τη φωτιά και σιγοβράζω το μοσχαράκι μέχρι να μείνει με τη σάλτσα του. Ξεπλένω καλά τις μελιτζάνες και τις σκουπίζω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας, πιέζοντάς τες να στραγγίξουν καλά το νερό. Σειρά έχει ο φούρνος. Στρώνω τις μελιτζάνες στη λαμαρίνα του φούρνου σε μονή στρώση, τις ραντίζω με λάδι, αλατίζω με ανθό, ψιλοκόβω ανάμεσά τους μία ακόμη σκελίδα σκόρδο, πασπαλίζω με θυμάρι, ανακατεύω καλά να πιάσει το μείγμα παντού και τις ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C, μέχρι να ψηθούν και να ροδίσουν. Όταν το κρέας είναι έτοιμο και έχει πλούσια σάλτσα, βάζω προσεκτικά τις φέτες μελιτζάνας, στριμώχνοντάς τες στα κενά από το κρέας, να λουστούν μέσα στη σάλτσα. Πασπαλίζω με φρεσκοκομμένα φύλλα βασιλικού, πιάνω την κατσαρόλα από τα χερούλια και την κουνάω καλά, για να ανακατευτεί ομοιόμορφα το φαγητό μέσα στη σάλτσα χωρίς να λιώσουν οι μελιτζάνες, και σιγοβράζω για 5-10 λεπτά, μέχρι να δέσει το φαγητό και να μείνει με το λαδάκι του. Προχθές έκανα και κάτι άλλο. Όταν ήταν έτοιμο το φαγητό, το έβαλα όπως ήταν με την κατσαρόλα στον φούρνο, χωρίς το καπάκι, έβαλα εμβόλιμα μερικούς κύβους τυρί φέτα και το έψησα για 5 λεπτά στο γκριλ. Όνειρο.

Το soundtrack

  1. How insensitive – Barbra Lica
  2. Concerto in D minor BWV 974 (adagio d’après Marcello)
  3. Black is the color of my true loves hair – Nina Simone
  4. Love story – Monsieur Minimal
  5. What a difference a day makes – Sarah Vaughan
  6. Filling good – Muse
  7. All of me – Ella Swings Gently with Nelson
  8. Am I the fool – Dinah Washngton
  9. The wonder of you – Villagers
  10. Mr Lonely – Bobby Vinton
  11. Crazy – Patsi Cline
  12. California Dreamin’ – Feliciano
  13. I will wait for you – Matt Monro
  14. Last tango on 16th Street – Boz Scaggs

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύκε στον Γαστρονόμο, τεύχος 171.

Γίνε συνδρομητής

Αν θέλετε να λαμβάνετε το περιοδικό «Γαστρονόμος» κάθε μήνα στην πόρτα σας, γίνετε συνδρομητής στην εφημερίδα «Καθημερινή»

Βραβεία Ποιότητας

Δες ανά κατηγορία τα βραβεία των προηγούμενων ετών