ΕΞΟΔΟΣ

Famigliano στο Λευκό Πύργο

Τρώγοντας... ελληνικά και ιταλικά μαζί

03.11.2016

Τρώγοντας… ελληνικά και ιταλικά μαζί

Η θέση: Απέναντι από το Λευκό Πύργο σχεδόν, δίπλα στο παλιό Ντορέ και τα πεζοδρομημένα πλέον σοκάκια της περιοχής. Φτάνετε με τα πόδια ή με λεωφορείο, παρκάρετε (με πολλή τύχη) στους δίπλα δρόμους, διαφορετικά υπάρχουν τα γειτονικά πάρκινγκ (ένα ακριβώς από πάνω, στο μικρό κομμάτι δρόμου της Μητροπόλεως, κι ένα ακόμη στον απέναντι δρόμο που βγάζει στην παραλιακή).


Η ατμόσφαιρα: Βρέθηκα στο Famigliano τέλη καλοκαιριού, όταν όλοι έλειπαν για διακοπές. Το είχα ξαναπροσέξει – μου είχαν κάνει εντύπωση τα ψεύτικα προσούτα και τυριά, που κοσμούν το μαγαζί σε βιτρίνα κι εσωτερικό – και παρόλο τον… ιδιαίτερο διάκοσμο, κάτι μου έλεγε ότι εδώ τρώμε και καλά. Μύριζε ωραία, έβλεπα πρόσωπα χαμογελαστά στο προσωπικό, έβλεπα και καλό κόσμο. Οικογένειες να παραγγέλνουν κάτι τεράστια μπέργκερς και να τα τρώνε με λαχτάρα, τα γκαρσόν να είναι τρομερά φιλικά μαζί τους. Φόντο τα παρτέρια και τα δέντρα της περιοχής, ο χώρος μέσα ευρύχωρος, χαρούμενος.

Το φαγητό: Δεν έπεσα έξω. Παρήγγειλα ότι ταίριαζε με την εποχή και τη διάθεσή μου. Μία μακαρονάδα Νήσος και για συνοδεία – τι άλλο; – την ομώνυμη ελληνική μπύρα. Τυχαία μεν, αλλά ήρθαν κι έδεσαν. Το σέρβις, όντως, φιλικότατο και με διάθεση να βοηθήσει σε οτιδήποτε – θα μου πείτε, έτσι θα έπρεπε να είναι, αλλά να που δεν το συναντάς παντού. Tο ίδιο και ο Chef Μανώλης Κότσικας που, όταν ρώτησα να μάθω για την κουζίνα του, ήρθε κι κάθισε στο τραπέζι μου. Μου είπε ότι φέρνει προϊόντα από Ιταλία και ψάχνει και καλά προϊόντα εδώ, ότι αυτό που προσπαθεί είναι να έχει ένα καλά δομημένο μενού, που εξελίσσει κάθε τόσο, με συγκεκριμένες κατηγορίες πιάτων, ώστε να μην μπερδεύονται οι πελάτες. Αυτό που κατάλαβα, είναι ότι τον ενδιαφέρει η δουλειά του και το ψάχνει κι ας μην είναι δική του η επιχείρηση (ανήκει στους ιδιοκτήτες του Full Tou Meze).


Πάμε στη μακαρονάδα: ήταν μεγάλη, ήταν καλοφτιαγμένη – με φέτα, πιπεριές, ελιές και λιαστή τομάτα – και το μόνο που είχα να παρατηρήσω, ήταν το εκτός εποχής σπανάκι στα υλικά (αρέσει, λέει, στο Chef, είναι από τα αγαπημένα του). Βρίσκουμε κι άλλες ελληνικές και ιταλικές γεύσεις στα ζυμαρικά, όπως καπνιστό Μετσόβου με πανσέτα ή σουτζούκι Μιράν (Καραμανλίδικο – τσίλι), στο φούρνο, μακαρoνάδα Αιγιολί (με σκορδόλαδο και μαϊντανό), βουτύρου, αλλά και την «ελληνοϊταλική» γαριδομακαρονάδα τους (που σβήνουν με ούζο). Και φυσικά, όλες τις κλασικές ιταλικές κι ελληνικές γεύσεις σε πίτσες (ακόμη και πίτσα με παστουρμά και αυγά).


Δυνατά τους χαρτιά τα burgers τους, σε έξι διαφορετικές εκδοχές (οι πατάτες, όμως, προκάτ). Στα κυρίως τους, διάφορες εκδοχές κρεατικών και φρέσκος σολομός (δύο από τα νέα τους πιάτα είναι το οσομπούκο με πουρέ μελιτζάνας και το κερκυραϊκό σοφρίτο), στις σαλάτες τους, εντυπωσιακή ποικιλία ελληνικών προϊόντων. Στα επιδόρπια, οκτώ επιλογές.

Ο λογαριασμός: Έδωσα 12,50 ευρώ κι έφυγα αρκετά ικανοποιημένη. Στη σελίδα τους, στα κοινωνικά δίκτυα, βρίσκουμε αναρτημένο όλο το μενού. Εξυπηρετεί πολύ, αφού βλέπουμε και τις τιμές και τις όποιες αλλαγές. Μάθαμε ότι, με τη νέα χρονιά θα βρίσκουμε και brunch.

Η κάβα: Πέρα από τη Νήσο μου βρίσκουμε όλες σχεδόν τις ελληνικές μπύρες, κρασιά από Κτήματα, όπως Κυρ – Γιάννη, Άλφα, Λαζαρίδη ή Δουλουφάκη, αλλά και το δικό τους ομώνυμο κρασί. Τσίπουρα και ούζα.

Επιπλέον πληροφορίες: Ανοιχτά καθημερινές 10.00 – 02.00 (κουζίνα 13.00 – 02.00).

*Οι τιμές και το μενού των εστιατορίων είναι αυτά που ίσχυαν κατά τη χρονική περίοδο συγγραφής και δημοσίευσης του άρθρου και ενδέχεται να έχουν αλλάξει.

*Τα ρεπορτάζ αγοράς και τα προϊόντα που προτείνουμε στον Γαστρονόμο είναι επιλογές των συντακτών και δεν έχουν εμπορικό σκοπό ούτε αποφέρουν διαφημιστικό έσοδο.

Βραβεία Ποιότητας

Δες ανά κατηγορία τα βραβεία των προηγούμενων ετών