ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΥΖΙΝΕΣ

Η Φωτεινή και ο Άγγελος είναι καλοφαγάδες από κούνια

Η πληροφορία της καλής διατροφής σου εντυπώνεται και σε ακολουθεί για πάντα.

10.12.2021
Φωτογραφίες: Χριστίνα Γεωργιάδου

Σε μια μονοκατοικία στην Ακρόπολη ζουν η Νεφέλη, το ημίαιμο κοκόνι, και ο Μάρκος το κυνηγόσκυλο, ο Σάββας, ο Σταύρος, η Έλλη και η Λούση τα γατιά, όλα τους πρώην αδέσποτα και κάποια από καταφύγιο. Συγκάτοικοί τους είναι η Φωτεινή και ο μικρός Άγγελος, ο γιος της. Όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, όπως με διαβεβαιώνει η Φωτεινή, κάνουν προσεγμένη διατροφή, κάτι για το οποίο φροντίζει η ίδια.

Η Φωτεινή είναι από την Κορομηλέα Δομοκού και ο Άγγελος από την Αιθιοπία. Συναντήθηκαν δύο πολιτισμοί κι έγιναν οικογένεια πριν από τρία χρόνια, όταν ο Άγγελος ήταν πέντε χρονών. Για να καταφέρει να τον υιοθετήσει χρειάστηκε πολύ θέληση, δύναμη και υπομονή. H περίπλοκη γραφειοκρατική διαδικασία κράτησε 13 μήνες κι η αναμονή μέχρι να πάρει το παιδί στην αγκαλιά της έμοιαζε, όπως λέει η ίδια, με την αναμονή της γέννας.

Του εξήγησα ότι η ζωή μας για λίγο καιρό θα είναι έτσι και ότι θα πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να φτάσουμε στο τέλος αυτής της διαδρομής, και του υποσχέθηκα πως ό,τι και να γίνει, εμείς θα ζήσουμε μαζί.

«Συνάντησα τον Abeti ή Abatou όταν ήταν 3,5 χρονών. Βρέθηκε εγκαταλελειμμένος στο προαύλιο μιας εκκλησίας στην Ορόμια της Αιθιοπίας, μια περιοχή που εκείνη την εποχή είχε εμφύλιο. Σε μια χώρα με εκατομμύρια ορφανά και εκατοντάδες χιλιάδες να ζουν στους δρόμους αυτός μόλις στα 3,5 χρόνια του έπρεπε να διεκδικήσει τη ζωή του και να τα βγάλει πέρα. Έζησε σε τρία διαφορετικά ορφανοτροφεία και κάθε φορά έπρεπε να ακούει σε νέο όνομα, να γνωρίζει νέους ανθρώπους, νέες συνθήκες και να ακούει μια νέα γλωσσική διάλεκτο. Σε διάστημα δεκατριών μηνών βρεθήκαμε τέσσερις φορές περνώντας κάθε φορά μία εβδομάδα μαζί. Ερχόταν το πρωί μαζί μου και έπρεπε το βράδυ να επιστρέψει στο ορφανοτροφείο. Το πρώτο βράδυ της πρώτης ημέρας που έπρεπε να τον αφήσω έβαλε τα κλάματα, όχι με κραυγές αλλά βουβά και με πολλά δάκρυα. Του εξήγησα ότι η ζωή μας για λίγο καιρό θα είναι έτσι και ότι θα πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να φτάσουμε στο τέλος αυτής της διαδρομής, και του υποσχέθηκα πως ό,τι και να γίνει, εμείς θα ζήσουμε μαζί. Σαν τον Άγγελο γνώρισα δεκάδες παιδάκια και αλλά εκατοντάδες που δεν τα γνώρισα αλλά ξέρω ότι περιμένουν να βρουν το σπίτι τους», μας λέει η Φωτεινή.

 

«Στην αρχή δεν έτρωγε τίποτα. Φοβόταν να δοκιμάσει. Αρχίσαμε να βγαίνουμε έξω, σε εστιατόρια, κι εγώ παράγγελνα πολλές διαφορετικές γεύσεις. Του εξηγούσα ότι μπορούσε να δοκιμάσει τα πάντα και αν θέλει, χωρίς να ντρέπεται, να φτύσει σε χαρτοπετσέτες ό,τι δεν του αρέσει. Το αποτέλεσμα είναι αυτή τη στιγμή να μην υπάρχει τροφή που να μην την τρώει. Λατρεύει το φαγητό και τρώει πολύ, του αρέσει να μαγειρεύει, να πηγαίνουμε σε εστιατόρια, να καλούμε φίλους».

Η Φωτεινή μεγάλωσε στο ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας, έχοντας την τύχη να απολαμβάνει σπιτικό γιαούρτι και τυρί, κηπευτικά δικής τους καλλιέργειας και κρέατα που εξέτρεφε και βοσκούσε η οικογένειά της. Με τέτοια βιώματα πώς να μην την τρομάζουν, όπως μου λέει, οι μεγάλες ημερομηνίες λήξης που βλέπει επάνω σε συσκευασίες εμπορικών προϊόντων.

«Η μαμά μου ήταν εξαιρετική μαγείρισσα», θυμάται. «Έφτιαχνε από φύλλα για πίτες και ψωμιά μέχρι λουκάνικα και, φυσικά, μαγείρευε τα πάντα. Όταν έφυγα κι έμεινα μόνη μου, έκανα μια μικρή επανάσταση τρώγοντας πολύ τζανκ φουντ. Δυστυχώς η μαμά μου πέθανε νωρίς κι εγώ δεν πολυμαγείρευα. Ωστόσο, αυτό που είχα μάθει ως παιδί το ξαναβρήκα μπροστά μου. Η πληροφορία της καλής διατροφής μού είχε εντυπωθεί. Έτσι λοιπόν αυτό φροντίζω να το κάνω και με τον γιο μου. Έχουμε ένα ωραίο πρόγραμμα μεσογειακής διατροφής, δίνοντας πάντα μεγάλη έμφαση στο να έχουμε σπίτι μας ένα καλό και νόστιμο ελαιόλαδο και το μενού μας να περιλαμβάνει όλες τις τροφές. Κρέας μόνο μία φορά την εβδομάδα και μόνο για τον Άγγελο, αφού εγώ είμαι vegetarian».

Όλα εκτός από πιπεριές

Αν εξαιρέσουμε τις πιπεριές, που η Φωτεινή τις σιχαίνεται, και το κρέας, που επέλεξε να το βγάλει από τη διατροφή της, λίγα είναι τα υλικά που δεν μαγειρεύουν και δεν απολαμβάνουν ευχαρίστως. Είναι καλοφαγάδες, είναι και μακαρονάδες, τους αρέσουν οι πίτες και λατρεύουν τα αυγά, αυστηρά και μόνο από κότες ελευθέρας βοσκής και ειδικά σε συνδυασμό με αβοκάντο, ελαιόλαδο και λεμόνι στο πρωινό τους. Το δε πρωινό είναι από τα γεύματα που δεν παραλείπουν ποτέ, είναι πλούσιο και περιλαμβάνει φρούτα και χυμούς, αλμυρά και γλυκά. Ο μικρός λατρεύει τους ξηρούς καρπούς, τις ελιές, τον ταραμά κι έχει πάθος με το σούσι. «Μαμά, θέλω λίγο ψωμί, φέτα, ντομάτα και ελιές, μου είπε ένα βράδυ, και τότε βεβαιώθηκα για ακόμα μία φορά ότι δεν υπάρχουν σύνορα ανάμεσα στους ανθρώπους. Μπορεί κάποια στιγμή να κάνει κι εκείνος την επανάστασή του στο κομμάτι της διατροφής, αλλά έχω φροντίσει να εκτιμήσει το νόστιμο και ποιοτικό φαγητό, κι έχει ήδη άποψη. Δεν νοείται να καθίσει για φαγητό χωρίς σαλάτα».

Μαμά, θέλω λίγο ψωμί, φέτα, ντομάτα και ελιές, μου είπε ένα βράδυ, και τότε βεβαιώθηκα για ακόμα μία φορά ότι δεν υπάρχουν σύνορα ανάμεσα στους ανθρώπους

«Έχω εμμονή με τα μανταρίνια», μου λέει η Φωτεινή, «και μπορεί να τα αγοράσω και εκτός εποχής, κι αυτή είναι η μόνη εξαίρεση στον κανόνα μου. Θέλω να μάθω και τον Άγγελο να διαλέγει προϊόντα της εποχής. Όπως ήξερα βιωματικά κι εγώ από παιδί. Θυμάμαι να μαζεύω ντομάτες στο χωράφι και να μοσχοβολάνε. Έτσι θέλω και ο γιος μου να ξέρει πώς μυρίζουν η αληθινή ντομάτα, το κουνουπίδι, τα φρούτα και τα λαχανικά όταν είναι ο καιρός τους. Η διατροφή του θα είναι μια παρακαταθήκη για όλη του τη ζωή».

Τα συνειδητά «όχι» της διατροφής τους

Επειδή του Άγγελου του αρέσει το κρέας, η Φωτεινή το έχει εντάξει στη διατροφή του μία φορά την εβδομάδα, και κοιτάζει να διαλέγει κρέας ποιοτικό και ελευθέρας βοσκής. Αν ο Άγγελος ζητήσει σουβλάκια, η Φωτεινή προτιμάει να τα φτιάξουν στο σπίτι κι εκείνος δεν έχει αντίρρηση. Έχουν και μια ψησταριά στην αυλή τους και ψήνουν είτε ψάρια είτε κρέας.

«Αποφεύγουμε τη ζάχαρη ή φροντίζω να είναι μαύρη ή ακατέργαστη. Δεν τρώμε κονσέρβες και τζανκ φουντ. Όσο μπορώ, αποφεύγω ό,τι έχει μέσα συντηρητικά. Επίσης στο σπίτι δεν έχουμε αναψυκτικά ούτε και γαλακτοκομικά. Πίνουμε γάλα από αμύγδαλο ή από βρόμη». Το αλεύρι τους, επίσης, δεν είναι ποτέ άσπρο. Τα μακαρόνια τους είναι κι αυτά ολικής άλεσης ή από όσπρια.

Η ζωή και η καθημερινότητά τους

Το κρασί έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή της Φωτεινής. Όχι μόνο λόγω επαγγέλματος, αφού είναι ιδιοκτήτρια του By The Glass wine bar bistro και του εστιατορίου Cardinale. Είναι τρόπος ζωής και υπάρχει στην καθημερινότητά της. «Πάντα θα πιω ένα ποτήρι κρασί, είτε είμαι μόνη μου είτε με παρέα, σκέτο ή με το φαγητό. Ο Άγγελος το μυρίζει και καταλαβαίνει όλα τα αρώματα. Έχει μεγάλη παρατηρητικότητα και εξαιρετική όσφρηση.

»Το πρωινό, όταν δουλεύω, δεν το προλαβαίνουμε μαζί. Προσπαθώ να τρώμε οι δυο μας τουλάχιστον τα μεσημέρια, και τώρα η κατάσταση με την πανδημία έχει βοηθήσει σε αυτό. Καθόμαστε στην μπάρα της κουζίνας, τρώμε και κουβεντιάζουμε. Μας αρέσει αυτό με την μπάρα, και εκεί προτιμάμε να καθόμαστε κι όταν τρώμε έξω. Παίρνουμε πολλά φαγητά στη μέση κι έτσι περνάμε ώρες δοκιμάζοντας και συζητώντας. Το φαγητό μας είναι ιεροτελεστία.

»Στο σπίτι δεν τρώμε φαγητά δεύτερης ημέρας γι’ αυτό φροντίζουμε και μαγειρεύουμε όσες μερίδες χρειάζονται. Φυσικά δεν πετάμε ποτέ φαγητό, αν περισσέψει. Ψωνίζω τρεις φορές την εβδομάδα βιολογική μαναβική από μαγαζιά που εμπιστεύομαι. Εύχομαι αυτό το βιολογικό που το πληρώνουμε τόσο ακριβά στην Ελλάδα να είναι αληθινό. Δεν θέλω η τροφή να γίνει το μέσο με το οποίο χορταίνουμε και να μη μας αφορά το τι τρώμε».

Εξίσου με τη διατροφή, η Φωτεινή φροντίζει και για την άθληση του Άγγελου. Παίζει τένις και είναι και χειμερινός κολυμβητής. «Στην αρχή δεν τον άφηνα να μπει στη θάλασσα τον χειμώνα. Μου λέει λοιπόν μια μέρα: “Μαμά, δεν καταλαβαίνεις ότι το κολύμπι κάνει καλό στο μυαλό μου;”. Είχε δίκιο το παιδί».

Τα μυστικά τους

– Φροντίζουν να έχουν πάντα πλυμένα τα λαχανικά για να ετοιμάζουν εύκολα σαλάτες και να μη βαρεθούν να τις φτιάξουν.
– Αν και δεν υπάρχει πάντα χρόνος, φροντίζουν να φτιάχνουν και να στοκάρουν τα βασικά: τη σάλτσα ντομάτας, τους ζωμούς τους, τις μπάρες δημητριακών για πρωινό και σνακ.
– Θα φυτέψουν βότανα και κηπευτικά στην αυλή ή στην ταράτσα. Εκτός από σημαντικό, για να μάθει το παιδί πώς παράγονται τα τρόφιμα που καταναλώνει και ποια είναι η αληθινή τους γεύση, η Φωτεινή πιστεύει ότι θα το βρίσκει και γοητευτικό.

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Γαστρονόμος, τεύχος 181.

Βραβεία Ποιότητας

Δες ανά κατηγορία τα βραβεία των προηγούμενων ετών